Świerzb - przydatne informacje o chorobie

Świerzb uznawany jest za silnie zakaźną chorobę skóry na tle pasożytniczym. Schorzenie to dotyczy zarówno ludzi jak i zwierząt. U człowieka zachorowanie wywołuje tzw. świerzbowiec ludzki. Zarażanie następuje w przeważającej większości przypadków poprzez bezpośredni kontakt z osobą chorą – tu najczęściej wymienia się kontakty seksualne lub spanie w jednym łóżku. Jednak np. wśród dzieci zachorowanie rozprzestrzenia się w czasie wspólnych zabaw. Znacznie mniej przypadków wynika z korzystania z rzeczy chorego – jest to uzasadnione faktem, że świerzbowce poza organizmem ludzkim mogą przeżyć maksymalnie do 4 dni.

Rozmnażanie świerzbowca

Samica świerzbowca drąży pod skórą charakterystyczne tunele – w tych ślepo zakończonych składa jaja – 2 każdego dnia przez czas 2 miesięcy. Młode wylęgają się po upływie 2-4 dni, lokalizują się przy mieszkach włosowych, a po upływie 2 tygodni są już gotowe do rozpoczęcia własnego cyklu życiowego i proces rozpoczyna się od początku.

Norka świerzbowa

Charakterystyczne dolegliwości

Świerzb jest schorzeniem, którego wygląd na skórze jest bardzo charakterystyczny. Widoczne są tunele drążone przez pasożyta, pojawiają się również grudki, przeczosy (wywołane silnym drapaniem) oraz plamy. Schorzenie jest bardzo dokuczliwe gdyż świąd niezwykle ciężko opanować – wynika on z drążenia przez świerzbowce tuneli pod skórą oraz z drażniących właściwości produktów ubocznych ich przemiany materii.

Co robić gdy podejrzewamy świerzb?

Jeśli zauważymy u siebie zmiany na skórze oraz będziemy odczuwać silne swędzenie warto jak najszybciej udać się do lekarza specjalisty – dermatologa, ponieważ to jedynie on ma możliwość postawienia prawidłowej diagnozy i zapisania odpowiednich leków. Stosowane obecnie leczenie charakteryzuje się wysoką skutecznością. Należy jednak pamiętać, że jest to choroba silnie zakaźna więc należy poinformować o niej wszystkich domowników i każdy z nich powinien zostać poddany leczeniu profilaktycznemu, dodatkowo konieczne jest wypranie wszystkich ubrań i pościeli oraz jej wywietrzenie.

Świerzb w szkole

Wiele przypadków zachorowań, a czasem wręcz epidemii świerzbu zdarza się wśród dzieci w wieku szkolnym. Wpływ na to ma kilka czynników – po pierwsze dzieci w łatwy sposób zarażają się od siebie w czasie wspólnych zabaw oraz zajęć wychowania fizycznego, po drugie szkoły bardzo często bagatelizują problem wystąpienia schorzenia zgłaszany im przez pojedynczych rodziców, przez co inni rodzice i dzieci nie są informowani o zagrożeniu i edukowani co prowadzi do rozprzestrzeniania się schorzenia oraz problemu z wyleczeniem, gdyż nawet wyleczone dziecko wracając do szkoły po raz kolejny zaraża się pasożytem.

Predyspozycje do zachorowania

Wystąpienie tego pasożyta bardzo często ma związek ze spadkami odporności organizmu, dlatego znacznie częściej notowana jest pośród dzieci. Osoby, które w wyniku chorób, takich jak AIDS czy choroby hematologiczne są silnie narażone na pojawienie się ciężkiej postaci choroby, tzw. świerzbu norweskiego, który wyróżnia się hiperkeratozą. Choroba charakterystyczna jest również dla dużych skupisk ludzkich oraz w miejscach gdzie nie ma dostępu do odpowiednich warunków sanitarnych – brud, ubóstwo oraz zaniedbania prowadzą do zachorowania, a nawet do epidemii.