Świerzb

Czujesz dokuczliwy świąd który nie daje Ci spokoju? Nie możesz spać a gdy rano wstajesz jesteś cały podrapany? Być może właśnie stałeś się ofiarą świerzbowca, który jak większość pasożytów przeniósł się do Ciebie w przypadkowy sposób...

Ogólnie rzecz biorąc świerzb jest chorobą zakaźną, powodującą uporczywe swędzenie oraz zmiany skórne w postaci plam i grudek. Przypadłość występuje zarówno u ludzi jak i zwierząt. Świerzba wywołują świerzbowce, które pojawiając się na skórze żywiciela, wywiercają kanały w jego naskórku. Obecnie na tę dolegliwość choruje mniej więcej 300 mln osób. Najczęściej występuje ona w rejonach o znacznym przeludnieniu, gdzie warunki higieniczne daleko odbiegają od przyzwoitych. Świerzbem zazwyczaj można zarazić się przez kontakt intymny. Równie dobrze możemy stać się jego posiadaczami poprzez zwykłe podanie ręki, bądź dotykanie zakażonych rzeczy, np: pościel czy ręczniki. Poza organizmem żywiciela świerzbowce żyją zazwyczaj 3-4 dni. Najczęściej jego ofiarą padają dzieci, podczas zwykłej zabawy z rówieśnikami.

Gdy świerzbowiec pojawia się na skórze zdrowej osoby, rozpoczyna poszukiwanie partnera do rozmnażania. Kiedy jest to zapłodniona samica, składa ona jaja w wydrążonych przez siebie kanałach. Następnie z jaj wylęgają się larwy, które z czasem przeobrażają się w postać dojrzałego świerzbowca. Okres całkowitego rozwoju wynosi ok 3 tygodni. Dzieje się to głównie w miejscach, gdzie warstwa naskórka jest najgrubsza.

Świąd zaczyna się zwykle w okolicach udowych, 3-4 tygodnie od zakażenia. Uporczywe swędzenie pojawia się co jakiś czas, a jego nasilenie wzrasta po kąpieli oraz w trakcie snu. Czemu akurat wtedy? Ponieważ zmiana temperatury pobudza ruchy świerzbowca. Wówczas z upływem czasu świąd staje się bardziej dokuczliwy, zajmując kolejno całą powierzchnie ciała, z pominięciem twarzy.